U gaat er even voor zitten., want u rekent op een smeuïg verhaal.

Zoiets van de columnist van GL komt uit de kast met: ondanks verwoed spieken op de lagere school, zo heette dat 50 jaar terug, is hij blijven zitten.



Ik moet u teleurstellen. Ondanks het toe al rammelende onderwijs is dat niet gebeurd. Al toen onze buurvrouw mij in de kinderwagen bewonderde (wat een schat) herkende ze mijn talent. Ze zij tegen mijn moeder de gevleugelde woorden: "dat kind zal het ver brengen". Ze heeft dat scherp gezien. Ik schopte het maar liefst tot raadsvolger.

Ondanks die behoorlijk grijze kop van me, om de moed er in te houden zegt mijn vrouw dat ik helemaal nog niet grijs ben, blijf ik nog steeds niet zitten. In de bus bedoel ik. Zo lang ik op sta en aan een oude dame of heer mijn plaats afsta voel ik me jong. Er zijn landen waar ik nu al op een bejaardenpas met het openbaar vervoer zou kunnen reizen. Ik moet er niet aan denken!

Ik steun van harte het streven van de politiek om de ouderen langer te laten werken. Anders gaan ze zich toch maar vervelen, of ontstaat het verschijnsel hangouderen. Zo houd je de oudjes tenminste actief. Blijven ze nog gezond bij ook.

Zelf ben ik erg content met dat langere doorwerken, kan ik tenminste nog wat extra pensioen opbouwen, anders moet ik van de bedeling rondkomen.

 

Ik dwaal af: terug naar blijven zitten. Het is tijd voor een bekentenis. Een heel bittere voor iemand die vurig geloofd in het socialisme zoals dat werd gepredikt door Marx en Engels. God hebbe hun ziel!

Uw columnist is een paar maandjes terug blijven zitten tijdens de 1 mei viering. Toen de Internationale door een zaal vol met vooral PvdA'ers (met wat SP, GL lui, hoe ik me voelde kan ik nog niet omschrijven) werd ingezet, bleef ik zitten. Pontificaal en uit volle overtuiging bleef ik zitten.

Zo rood vind ik de roos van de huidige sociaal democratie niet meer, hoogstens flets roze.

Wat bij mij de deur had dichtgedaan waren merkwaardig genoeg "rode ontwikkelingen": "rode ontwikkelingen" in de Ecologische Hoofd Structuur. In de EHS heeft de natuur het voor het zeggen. Dat is maar goed ook, denkt u, want er is nog maar bar weinig van over. Maar u weet ook dat Nederland groot is geworden met polderen (soms ontpolderen we, maar dat geeft veel gedonder) en dus geldt er een: "nee, tenzij", voor allerlei (lees rode) ontwikkelingen in de EHS. Voor dat "tenzij" zijn er door de landelijke overheid spelregels ontworpen.

In heel Gelderland telt de EHS 11 "rode ontwikkeling" locaties.

De gemeente Rheden maakt zijn ambities waar: van deze 11 vallen er 2 binnen onze gemeentegrens.

Van deze 11 "rode ontwikkeling" locaties zijn er 2 waarbij de EHS spelregels ter zijde zijn geschoven. En waar liggen deze 2? Binnen de gemeente Rheden.

Aangezien ik het helemaal niet begrepen heb op dit soort "rode ontwikkelingen" ben ik dus demonstratief blijven zitten.

Pieter Groenewoud